w środę 8 maja o godz. 17.00

Metoda zapłodnienia pozaustrojowego in vitro znana jest od 35 lat. Jej twórcą jest brytyjski biolog Geoffrey Edwards, który w 2010 roku otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii. Szacuje się, że dzięki tej metodzie urodziło się ok. 5 mln dzieci, a pierwsze „dziecko z próbówki”, Louise Brown, przyszło na świat 25 lipca 1978 roku.
Metoda in vitro stosowana jest w naszym kraju od ponad 20 lat. Pierwszego udanego zabiegu zapłodnienia człowieka tą metodą dokonał w 1987 roku prof. Marian Szamatowicz. Stosowanie metody in vitro do dnia dzisiejszego nie zostało w Polsce prawnie uregulowane. Zwróciła ostatnio na ten fakt uwagę Komisja Europejska, zobowiązując polski rząd do powiadomienia o tym, co zrobiono dla uregulowania problemu zapłodnienia in vitro, ponieważ unijną dyrektywę o warunkach pobierania i przechowywania ludzkich narządów, tkanek i komórek oraz postępowania z nimi mieliśmy wdrożyć do 2006 roku. Dalsza zwłoka grozi skierowaniem wniosku do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Chociaż w Sejmie tej kadencji jest kilka projektów ustaw dotyczących różnych aspektów tej metody, to żaden z nich nie ma większych szans na uchwalenie, ponieważ posłowie są w tej kwestii mocno podzieleni – głównie z powodów światopoglądowych. Czytaj dalszą część wpisu »

Wrażliwość tę uzyskuje się przez pogłębienie życia religijnego w komunii z Bogiem. Z kolei wiedza nie ma wyłącznie charakteru religijnego, ale w punkcie wyjścia opiera się na osiągnięciach naukowych. Stąd w deklaracji Kongregacji Nauki Wiary Quaestio de abortu procurato, a następnie w encyklice Evangelium vitae przypomniano: „Skoro tylko komórka jajowa ulega zapłodnieniu, rozpoczyna się życie, które nie należy już ani do ojca, ani do matki, ale do nowej, żyjącej istoty ludzkiej, która rozwija się dla siebie samej. I nigdy nie stanie się ludzką, jeśli już wtedy nią nie była. Najnowsza genetyka bardzo jasno potwierdza to wszystko, co zawsze było oczywiste. (…) Wykazała mianowicie, że istota żyjąca ma już od pierwszej chwili stałą strukturę, czyli informację genetyczną (…). Od momentu zapłodnienia rozpoczyna się cudowny bieg każdego życia człowieka, którego jednak wszystkie wielkie zdolności wymagają czasu na właściwe uporządkowanie i przygotowanie do działania” (Quaestio 12–13; por. także EV 60). 




















